Zihnimiz, neyi ekersek onu misliyle büyüten bereketli ama bir o kadar da acımasız bir toprak gibidir. Gün boyunca neye odaklanırsanız, neyi dert edinip zihninizin başköşesine oturtursanız, hayatınızda en çok onun yer kapladığını fark edersiniz. Sürekli huzursuzlukları, kırgınlıkları ve bitmeyen kuruntuları beslediğimizde, farkında olmadan kendi gökyüzümüzü siyah bulutlarla kaplarız. Oysa yaşam, zihnimizi ve kalbimizi nereye yönelttiğimizle doğrudan şekillenen son derece yalın bir dengeden ibarettir.

​İçinde bulunduğumuz bu karmaşık çağda en çok ihtiyacımız olan şey, ruha yük olan her şeyi cesaretle ayıklayabilmektir. 

Sevgiyi çoğaltmak, sadece başkalarına değil, önce kendi iç dünyamıza cömert davranmak demektir. Bize huzursuzluk veren, enerjimizi emen ve samimiyetinden şüphe duyduğumuz her temasla araya mesafe koymak ise bir kalpsizlik değil, öz saygının en somut göstergesidir. Kalabalıkların arasında kaybolmaktansa; az olmak, öz olmak ve en önemlisi net olmak insanı hafifletir ve özgürleştirir.

​Bazen eksilmek, dışarıdan bakıldığında kaybetmek gibi görünse de aslında yaşamın en büyük kazancıdır. Belki yol boyunca çok insan kaybederiz, çevremizdeki çember daralır, masamızdaki sandalyeler azalır. Fakat geriye kalanlar; maskesiz, hesapsız ve gerçekten ruhunuza dokunan insanlar olduğunda, o azlığın getirdiği derin huzuru hiçbir kalabalık veremez. 

Sınır çizebilmek, hayır diyebilmek ve huzuru bozan her şeye kapıyı kapatabilmek, kendi hayatınızın direksiyonuna yeniden geçmektir.

Hayat, berraklığı ve sadeliği sever. Belirsizliklerin, ima dolu sözlerin ve sahte kalabalıkların arkasına saklanmak yerine net bir duruş sergilemek, ruhun taşıyabileceği en zarif zırhtır. Zihninize aldığınız her düşüncenin, zamanla hayatınızda yer kaplayan bir gerçeğe dönüştüğünü unutmayın. 

Bugün kendinize bir iyilik yapın: Zihninizi gölgeleyen ne varsa eksiltin, kalbinize ve ruhunuza iyi gelen ne varsa çoğaltın. Çünkü yaşam, gölgelerle vakit kaybedilmeyecek kadar kısa ve net yaşanacak kadar kıymetlidir.