Antakya...
Medeniyetlerin beşiği, ışığın ilk kez bir caddeyi aydınlattığı kadim şehir.
Bugün o ışıklar sönük, o sokaklar sessiz…
6 Şubat’ın üzerinden geçen zamana rağmen, Hatay’lı için acı taze, belirsizlik ise her geçen gün daha da ağırlaşıyor.
Bu günlerde şehirde göze en çok çarpan hareketlilik ellerinde süpürgeler ile kaldırım bordürlerinin arasındaki tozları dahi süpüren şantiye işçileri, Çevre ve Şehircilik Bakanımızın geçeceği yollara çiçek diken peyzaj çalışanları…
Maşallah her yeri tiril tiril ediyorlar, bıraksak ellerinde sarı toz bezi ile şehrin tozunu alacaklar.
Söylemeden geçmeyelim, birde Bakan gittikten 3 gün sonra toz altında solup gidecek yüzbinlerce liralık çiçek eken peyzajcılar var… O Çiçeklere verilen paralarda toz altında kaybolup gidecek bir detay. Çünkü Bakan bey gittikten sonra yine her yer toz duman…
Konu nedir? Bakan geliyor…
Diğer yanda Hatay’lı Şehrin küllerinden doğmasını beklerken; halk, dertlerini anlatacak bir muhatap bulamamanın ağırlığı altında eziliyor. Konteyner kentlerde yaşam savaşı veren vatandaş, kirada oturan hak sahipleri ve kira yardımlarının kesilmesiyle adeta sokağa terk edilen depremzedeler.
Çevre ve Şehircilik Bakanı Sayın Murat Kurum’un bizzat verdiği “Depremzedeler evlerine geçene kadar kira yardımı sürecek” sözü, bugün bir umut ışığı olmaktan çıkıp bir mağduriyet belgesine dönüştü.
Söz senettir; depremzede anahtarını teslim alana dek bu destek amasız, fakatsız devam etmelidir!
Sadece merkezde değil, Kırıkhan’daki TOKİ mağdurları seslerini duyurmaya çalışmaktan yoruldu, muhatap bulamadıkları için artık konuşamaz hale geldi. Peki ya dünyanın ilk ışıklandırılan caddesi olan Kurtuluş Caddesi’ne ne demeli?
Kendi topraklarında, kendi mahallelerinde "Yerinde Dönüşüm" isteyen insanların hakları adeta buharlaştı. Ev sahibi olma hayali kuran hemşehrilerimize, rızaları dışında dükkanlar verilerek mülkiyet hakları ihlal edildi. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile GEDAŞ halkın çığlığına kulak tıkarken, AFAD sorumluluk almaktan kaçıyor.
8 Mayıs Antakya İçin Milat olsun
Bakanlık yetkilileri duymuyorsa, seçtiğimiz vekiller sessizliğe büründüyse, halkın sesinden başka güç kalmamış demektir. Hatay halkı yalnız bırakılmış olabilir ama asla çaresiz değildir.
8 Mayıs’ta Murat Kurum Hatay’a geliyor.
Bu ziyaret, sadece bir protokol ziyareti olmamalı. Bu tarih, Antakya’nın, Defne’nin, Samandağ’ın, Kırıkhan’ın, İskenderun’un; kısacası tüm Hatay’ın hak arama mücadelesinde bir milat olmalıdır.
Kira yardımı kesilenlerin,
Hak kayıplarına uğrayanların,
Muhatap bulamayan TOKİ mağdurlarının,
Sessizliğe mahkum edilen, siftahsız dükkan kapatan, prefabrik çarşılarda kan ağlayan esnafın tek bir vücut olup sesini duyurma vaktidir.
Madem sesimiz Ankara’nın koridorlarında yankılanmıyor, o halde 8 Mayıs’ta o sesi Çevre ve Şehircilik Bakanı Sayın Murat Kurum’un bizzat duymasını sağlayalım. Devletimizden, yaşadığımız bu mağduriyetlere çözüm üretmesini ve sesimize kulak vermesini nezaketle ama kararlılıkla isteyelim.
Yaşadığımız mağduriyetlerin son bulması için, hak ettiğimiz konutlara ve insanca yaşam koşullarına kavuşmak için mücadelemizi Antakya’lıya yakışır şekilde sürdürelim.
Sayın Murat Kurum’un “Evler teslim edilene kadar kira yardımı sürecek” sözünün arkasında durulmasını beklemek en doğal hakkımızdır. Barınma sorunu tamamen çözülmeden bu desteğin kesilmesi, depremzede halkımızı telafisi güç bir duruma sürüklemektedir.
Deprem sonrası toparlanmaya çalışırken, halkımızın karşılaştığı belirsizlikler ve cevapsız kalan sorular hepimizin ortak yarasıdır. Mağduriyetlerimizin giderilmesi ve Hatay’ın yeniden ihyası için Biz buradayız, gitmedik ve şehrimizi terk etmedik!
Gelin, Hatay’ın sahipsiz olmadığını herkese gösterelim. Devletimizden, yaşadığımız bu mağduriyetlere çözüm üretmesini ve sesimize kulak vermesini nezaketle ama kararlılıkla isteyelim. Biz Medeniyetler Şehri Hatay’ın evlatlarıyız ve Hatay’ı el birliğiyle ayağa kaldıracağız.
“İYİ GÜNLER” de buluşmak dileğiyle…
