Bırakın Artık Bu Halkın Yakasını Bu ülkenin Insanı Yoruldu…

Yoruldu sürekli ne düşüneceğinin söylenmesinden, neye inanacağının tarif edilmesinden, nasıl yaşayacağının belirlenmesinden. Yoruldu her gün yeni bir gündemle gerçek sorunlarının üzerinin örtülmesinden.

Artık şu gerçeği kabul etmek gerekiyor: İnsanlar güdülmek istemiyor.

Bir toplum koyun sürüsü değildir. Ancak yıllardır vatandaşa sanki kendi kararlarını veremeyecek, kendi geleceğini belirleyemeyecek insanlar topluluğu gibi davranılıyor. Birileri konuşuyor, milyonlar dinliyor. Birileri karar veriyor, milyonlar sonuçlarına katlanıyor.

Peki halk ne istiyor?

Aslında çok basit şeyler…

Gençler valiz hazırlamak yerine gelecek hazırlamak istiyor. Diplomasını aldığı gün yurtdışına kaçmanın yollarını aramak değil, kendi ülkesinde değer görmek istiyor.

Emekliler ömür boyu çalıştıktan sonra market raflarında hesap makinesiyle dolaşmak istemiyor. İnsan onuruna yakışır bir yaşam talep ediyor.

Çalışanlar ay sonunu getirebilmek için ikinci, üçüncü iş aramak zorunda kalmak istemiyor. Emeğinin karşılığını almak istiyor.

Hastalar tedaviye ulaşmak, çocuklar iyi eğitim almak, aileler huzur içinde yaşamak istiyor.

Bunlar lüks değil.

Bunlar bir vatandaşın en doğal hakkı.

Ama ne zaman halkın gerçek sorunları konuşulacak olsa, konu başka yerlere çekiliyor. İnsanlar ekonomik sıkıntılarla boğuşurken ekranlarda başka kavgalar, başka tartışmalar servis ediliyor. Sanki vatandaşın derdi geçim değilmiş gibi…

Oysa mutfaktaki yangın hiçbir sloganla sönmüyor.

Boşalan cüzdanlar hamasetle dolmuyor.

Kaybolan umutlar nutuklarla geri gelmiyor.

Bu ülkenin insanı dünyadan kopuk değil. İnternet çağında herkes başka ülkelerde insanların nasıl yaşadığını görüyor. Adaletin, refahın, özgürlüğün ve liyakatin neler kazandırdığını biliyor.

Bu yüzden artık kimse masallara eskisi kadar inanmıyor.

İnsanlar sadece nefes almak değil, yaşamak istiyor.

Sadece hayatta kalmak değil, gelecek kurmak istiyor.

Sadece çalışmak değil, emeğinin karşılığını almak istiyor.

Bu nedenle çağrımız basit:

Bırakın artık bu halkın yakasını.

Bırakın gençler başarsın.

Bırakın emekliler huzur içinde yaşasın.

Bırakın çocuklar umutla büyüsün.

Bırakın insanlar özgürce düşünsün, konuşsun ve üretsin.

Çünkü bir ülkenin önündeki en büyük engel, halkının önüne çekilen görünmez duvarlardır.

O duvarlar yıkıldığında, bu ülkenin insanı neler başarabileceğini herkese gösterecektir.