Hayatta hiçbir zaman kararsızlığın içinde kendinizi bekletmeyin.
Ya o köprüyü geçin…
Ya da arkanızda bırakıp yıkın.
Çünkü net olmayan her şey, insanın içinde büyüyen bir derttir.
Bir insanın ne söylediğini değil, neyi seçtiğini önemseyin.
Bir yolun nereye çıktığını bilmiyorsanız, sonsuza kadar yolun başında beklemeyin.
Bir kapı açılmıyorsa, önünde yıllarca nöbet tutmayın.
Hayat, kararsız insanların elinde sessizce eksilir.
Bazen insanı yoran yaşadıkları değildir; bir türlü veremediği kararlardır.
Gitmekle kalmak arasında, susmakla konuşmak arasında, vazgeçmekle devam etmek arasında sıkışıp kaldıkça kendi hayatından uzaklaşır.
Oysa insanın kendisine duyduğu saygının bir tarafı da net olabilmektir.
“Belki…”
“Bakalım…”
“Zaman gösterir…”
“Biraz daha bekleyeyim…”
Hayır.
Bazı şeyleri zaman değil, insanın iradesi çözer.
Kalmanız gerekiyorsa gururla kalın.
Gitmeniz gerekiyorsa başınız dik gidin.
Seviyorsanız sahip çıkın.
Bittiyseniz arkanızdan bakmadan yürüyün.
Çünkü insanın kendine yapabileceği en büyük haksızlıklardan biri, artık kendisine iyi gelmeyen bir yerde sırf alıştığı için kalmaktır.
Unutmayın;
Her köprü karşıya geçmek için yapılmaz.
Bazıları size hayatınızın hangi tarafında durmanız gerektiğini öğretmek için çıkar karşınıza.
Ve bazen en büyük cesaret, köprüyü geçmek değil;
bir daha dönmemek üzere o köprüyü yıkmaktır.
Kimseye kendinizi anlatmak zorunda değilsiniz.
Kararınızın arkasında durmanız yeter.
Çünkü güçlü insan, herkesi ikna eden insan değildir.
Kendisine verdiği sözü bozmayan insandır.
Hayat kısa.
Ne yarım ilişkilerin, ne belirsiz insanların, ne de sürekli ertelenen kararların içinde ömrünüzü tüketin.
Bir yol seçin.
Ve seçtiğiniz yolun arkasında, başınız dik, yüreğiniz temiz, gururunuz yerinde yürüyün.
Çünkü bazı yollar yürünmek için değil,
arkada bırakılmak için vardır.
Ve bazı köprüler geçilmek için değil,
yıkıldığında insanın özgürlüğünü hatırlatmak için vardır.
Net olun.
Cesur olun.
Kendinize ihanet etmeyin.
Ya o köprüyü geçin…
Ya da yıkın.
